Bir zamanlar her mahallenin olmazsa olmazı olan terziler, günümüzde yok denecek kadar azaldı. Artık bir ilçede 5-6 terzi zor bulunur hale geldi.
Hazır giyimin yaygınlaşması, el emeğiyle yapılan terziliği neredeyse unutturdu. Suruç’ta yıllardır mesleğini sürdüren usta bir terzi, bu sessiz dönüşümün tanığı olurken “Eskiden bayram öncesi dükkanın önünde kuyruk olurdu. Şimdi ise gençler paça bile diktirmeye gelmiyor” diyerek mesleğin yok oluşunu vurguladı.
Terzilik, sadece bir meslek değil; aynı zamanda sabrın, emeğin ve zarafetin bir yansımasıydı. Şimdi ise teknoloji ve hızlı tüketimin gölgesinde kaybolmaya yüz tutmuş bir zanaat haline geldi.
